Oranjekers

 

Idesia polycarpa (bot.)

Igiri tree (Eng.)

Vielfrüchtige Orangenkirsche (Duits)

 

Flacourtiaceae (familie van veel tropische bomen)

 

De oranjekers is een bladverliezende boom die we bij ons niet vaak tegenkomen. Hij is inheems in China, Korea, Taiwan en Japan. De schoonheid van deze middelgrote boom (10 m), heeft te maken met de trossen oranjekleurige bessen in het najaar, die niet door vogels worden opgegeten, en de grote bladeren aan karmijnrode stelen.

 

Naamgeving

De naam idesia is afgeleid van de 17eeuwse Duitse onderzoeker Eberhard Ides. Er wordt ook beweerd dat idesia een Maori-woord is dat zonsopgang betekent.

Polycarpa duit op de vele vruchten.

Plantkenmerken

In zijn thuisland kan de boom 18-20 m hoog worden, maar bij ons bereikt hij niet meer dan 10 m. De oranjekers heeft een breed kegelvormige kroon die ca. 6 m breed is. De hartvormige bladeren zijn opvallend groot (15 cm lang en 12 cm breed) en hebben een gezaagde rand.

De oranjekers bloeit in mei/juni met geelgroene bloemen in hangende pluimen die een beetje geuren. Deze ontwikkelen zich tot lange trossen oranjerode bessen die niet door de vogels opgegeten worden en een groot deel van de winter aan de boom blijven hangen.

De oranjekers is tweehuizig, d.w.z. dat voor de ontwikkeling van bessen een vrouwelijke en een mannelijke boom nodig zijn. rijpe en overjarige bessen

De bessen zijn voor mensen niet eetbaar, maar hebben een grote sierwaarde.

 

Standplaats

De oranjekers groeit het beste op iets zure grond in zon of halfschaduw. Snoeien is niet nodig. Het is zelfs af te raden omdat het anders veel waterloten (slappe takken) oplevert. Hij blijft wat kleiner als je hem in een kuip laat groeien.

 

       

 

Startpagina