Appelboompjes

                               

                                     Op een recht, zwart kousebeen,       

                                    dunne rokjes opgeheven,

                                    dansend in de vroege regen

                                    en de tuin voor zich alleen

                               

                                    staan twee jonge appelbomen,

                                   t witte bloed omhooggestegen,

                                    vlinderhoofden wijd omgeven

                                    door hun allereerste dromen.

                               

                                    Met hun smalle voet in t gras,

                                    ingetogener en lomer

                                    staan zij later in de zomer

                                    na te peinzen hoe het was.

                               

                                    Voller wordend met de dagen,

                                    vastgegroeid in t ogenblik,

                                    bestemd, mijn zustertjes, - als ik

                                    te wortlen, rijpen en vrucht te dragen.

                               

                                    M. Vasalis

 

 

Startpagina    galerie